Bir Tutam Anadolu...

     Bugün söyleşi köşemizde yakışıklılığıyla yedi düvele nam salmış, Anadolu'nun taş bağrından, Yozgat'tan kopup gelmiş. Karizmatik, kalemi ve fırçası güçlü. Ne çizdiğini bilen, kararlı ve bir o kadar da azimli bir çizerimizi misafir edeceğiz. Aramıza katıldığı ilk günden beri kendini sürekli geliştiren ve geldiğimiz noktada çizimlerine hayran hayran baktığımız çizerimizle bir de siz tanışın istedik.  O sessiz, ılımlı çocuğun içinde meğersem gerçek bir çizim makinası varmış. Yerde, duvar üstünde, suda her yerde çizim yapma kabiliyetine sahip bu arkadaşımız da yine aklından zoru olanlar taifesinden. Kendisinin kara kışta, karla karışık yağmurda Süleymaniye'yi çizmişliği vardır aman dikkatli olun. Hadi birlikte bakalım çizerimiz sorularımıza nasıl yanıtlar vermiş...

Ve İşte Başlıyoruz!

Günlerdir hepimizin heyecanla beklediği söyleşi serisine sonunda başlıyoruz.  Bundan sonra belirli aralıklarla yapacağımız çizer söyleşilerini buradan takip edebilirsiniz. İlk olarak Usk İstanbul'un kurulmasında büyük emeği geçen, Şule Öztürk ile başlayacağız. İlk katıldığı buluşmadaki çekingen tavırlarının yerini son buluşmalarda gayet cüretkar hareketlere bırakırken, sizde görün başımıza nasıl bir bela aldık. Kim bilebilirdi o sevimli kızın içinden böyle bir çizim canavarı çıkacağını. Hanımefendiye çizim yeri yetiştiremez olduk. Gittiği her yerde suluboyasını ve defterini çantasından eksik etmeyen çizerimizle röportaj yapmak da kolay olmadı sayın okuyucular. O yüzden lafı uzatmadan sizi çizerimizle başbaşa bırakıyorum.

USK Istanbul Kadıköy Eskiz Buluşması/Kadikoy Sketchwalk

     USK İstanbul'un buluşmalarına katılmak insana ne kadar iyi geliyorsa; katılamamakta bir o kadar hüzünlü. Ne yazık ki geçen hafta yapılmış olan ve çok iyi geçtiğini her duyduğumda çok üzüldüğüm Kadıköy buluşmasına ben bazı sebeplerden ötürü katılamadım. Bardağın dolu tarafından bakmak gerekirse en azından kaçırdığım zaman ne kadar üzüldüğümü gördüm ve bu da bana iyi bir ders oldu. Şimdi ben mazide çizemediğim resimlere yanarken, sizleri çizerlerimizin birbirinden güzel resimleriyle başbaşa bırakıyorum.

iyi bayramlar! / happy bayram!

Cottage people....Whole family we took a cottage vacation during this Ramadan Fest (eid-al fitr). We had chance to meet with wonderful people...their motivation, tolerance, warm smile after seeing their candid sketches were amazing. I am so appreaciated.
Insanlarım...Bu Ramazan Bayramında ailecek kır tatili yaptık. HArika insanlarla tanışma imkanımız oldu...onların gizlice çizdiğim eskizlerini görünce gösterdikleri destek, anlayış ve içten tebessümleri harikaydı..Çok memnun oldum..

Cüretkar Sarmaşıklar/Daring Climbers

     Görüş alanımın içine giren bu kadarcık yeşillik bile benim için bu manzarayı güzel kılıyor. Bu duvarlardan, çatılardan neşeyle fışkıran sarmaşıkların çabasını takdir etmemek elde değil. Kök salacakları bir avuç toprak parçası bile olmamasına rağmen koca koca binaları sarmaya kalkışmalarını görmeden geçemezdim, bu yüzden boş olduğum ilk fırsatta oturduğum yerden, bu azimli arkadaşlara defterimdeki ilk sayfayı ayırdım. 

     Even this little greeneries enough for me to make this scene beautiful. It's not possible for me to ignore these happy climbers ambition.Without a handful soil to plant, they tend to cover up whole buildings, so that I couldn't resist their attraction and set the first page of my sketchbook for them.

Sketching At The Field

     Arazi çalışmaları esnasında halim kalırsa, kenara oturup önümde ne varsa kağıda çiziktirmeyi seviyorum. Elbette bu tür resimleri tamamlamak her zaman mümkün olmayabiliyor. Bu durumlarda da hızlı bir şekilde taslağı çizip, mürekkepleme işlemini eve bırakıyorum.  

     If i wasn't tired a lot during a field work and there is a little sketchbook in my pocket, generally, i sat on a stone and drew whatever i saw. Unfortunatelly, it's very hard for me to complete whole sketch in the 10-15 minutes field breaks. In these cases, I draw drafts quickly and leave the inking process home.

Balat'da Eski Bir Ev-II / An Old House In Balat-II

     Bu yaza kadar eski İstanbul evleri denilince aklıma koca koca bahçeler içinde ahşap konaklar gelirdi. Ne yazık ki, severek okuduğum mimari tarihine eğilen insanların kitaplarında da eski İstanbul evleri konusu hemen hemen bu minvaldeydi. Oysa bu yaz Uğur Tanyeli'nin kitaplarında karşıma bambaşka bir gerçek çıktı, bunun küçük bir bölümünü size aynen kendi ağzından aktarıyorum:

Bulunabilen en eski belgeler çerçevesinde düşünülecek olursa, İstanbul'daki tek odalı evlerin, bütüne oranı 15. yy sonunda Fatih Vakfiyesi'ndeki kayıtlara göre ise %66 gözüküyor. "İstanbul Vakıf Tahrir Defteri"ndeki verilere bakılırsa, İstanbul'daki konutların 16.yy ortalarında (1546-47'de) neredeyse %38'inin tek odalı, %37'sinin iki odalı evlerden oluştuğu kestirilebiliyor. Bunun üstüne "hüceyrat" adı verilen, genellikle vakıfların sahibi olduğu tek odalı dizi konutlar da eklenecek olursa, bu oran daha da artıyor. Dolayısıyla, İstanbul nüfusunun kayda değer bir kesimi 16. yy'da tek odalı evlerde yaşıyordu. 

     Daha detaylı olarak incelemek isterseniz, ayrıntıları Uğur Tanyeli'nin yazmış olduğu, Akın Nalça serisinden çıkan "İstanbul'da Mekan Mahremiyetinin İhlali ve Teşhiri" ve "Sınır Aşımı Metinleri" adlı kitaplarda bulabilirsiniz. İşte bu evlerden çok az miktarda olanı hala ayakta, yukarıda sizlerle paylaştığım çizimde sırt sırta vaziyette bulunan minik evlerde bu geleneğin ürünü zannediyorum.  

Balat'da Eski Bir Ev /An Old House In Balat

     Eski ve bakımsız binaları seviyorum. Balat'da, bu sur duvarları üzerine yapılmış olan eski ev, tüm bitmiş, tükenmiş haliyle bile gözüme çok azametli göründü. Bu azametin sebebini ben, yıkılmış olan deniz surlarının üzerinde yer almasına bağladım. Tüm sadeliğiyle bu harap ev gözüme müthiş göründü, çizmeseydim defterimde bir şeyler eksik kalacaktı. 

I like old and neglected buildings. In Balat, this old house built on these fortified walls seemed to be very magnificent to me, even with it's exhausted state. I think, the cause of this greatness to the fact that it was located on the ruined sea walls. All this sadly and dilapidated situation, house seemed terrific. There will be something missed, if i didn't capture that scene.

Aynı Sahneyi Çizmek / Capturing Same Scenes

 Defterler güzel ve hüzünlü şeyler, hemen hemen aynı yerlerde, benzer sahneleri çizmeye çalışsak da sayfalara yansıyan görüntüler farklı oluyor. Geçen senelerde de burada beklerken, hemen hemen aynı sahneyi çizmeye çalışmıştım. Şimdi bu resmi tararken merak ettim ve o resmi de buldum. Zaman geçtikçe daha sakin bir hal alıyor sanki sayfalarım.

     The sketchbooks are beautiful and sad things. In almost the same places, although we trying to draw similar scenes, the images reflected on the pages are different. In the past years, while I was waiting here, I tried to capture almost the same scene. When i was scanning this picture, tried to find this picture below and I found it. It seems to that, day by day my sketchbooks become calmer that before.

First Page Of a New Sketchbook

     Her ne kadar kendime, elimdeki defterleri bitirmeden yenilerine geçmeyeceğime dair söz vermiş olsam da, dün dayanamadım ve evden çıkarken, yaptığım defterlerden birini çantama attım. Sabah olmasına rağmen tren bayağı sakindi ve bu kıymetli anı elimden geldiğince yakalamaya çalıştım.

     Yesterday, Although I promised myself that I wouldn't use a new book without finishing my half used books, i couldn't resist the attraction of my self-made sketchbooks and decided to test one of them. When i'm going outside, bagged one of them , then got on a train.  Train was so quiet,-that's nearly impossbile in Turkey- and don't want to miss that oppurtunity and try to capture that precious moment. 

ONE WEEK 100 PEOPLE 2017

How is your ONE WEEK 100 PEOPLE days? Here my first 45 people, and now just 55 people left behind. Step by step, i feel, i'm drawing people more confidently, at least, now i'm not afraid of drawing them bad. Even most of them horrified, i gain lots of thing from that work, thanks a lot to Marc Taro Holmes for starting such a beautiful event.